Charles Hoskinson, oprichter van Cardano, haalt hard uit naar een wijziging in de Amerikaanse CLARITY Act. Een bepaling die bescherming moest geven aan zelfbeheer van crypto en niet-bewarende software lijkt uit de tekst te zijn verdwenen. Hoskinson noemt dat “insanity” en een “dystopian nightmare” grote woorden, maar niet zonder reden.
| Wat je moet weten |
|---|
| Charles Hoskinson waarschuwt dat een wijziging in de Amerikaanse CLARITY Act de bescherming voor self-custody en niet-bewarende cryptosoftware kan ondermijnen. |
| De kern van de discussie is of walletbouwers ontwikkelaars en validators straks worden behandeld als financiële tussenpersonen ook als zij nooit klantgeld beheren. |
| Dat raakt niet alleen Cardano maar de hele cryptosector omdat het open-source software en zelfstandig beheer van crypto juridisch onder druk kan zetten. |
| Volgens de kritiek is strenge regulering voor beurzen logisch maar wordt het problematisch als wetgeving geen duidelijk verschil maakt tussen geld bewaren en alleen software bouwen. |
De CLARITY Act moet eindelijk duidelijk maken wie in de VS over crypto gaat: de beurswaakhond SEC of grondstoffentoezichthouder CFTC. Dat klinkt technisch. Is het niet. Deze wet bepaalt straks welke cryptoprojecten vrij kunnen bouwen, welke tokens als effect worden behandeld en welke bedrijven zich moeten registreren als financiële instelling.
Zelf je munten bewaren is de echte inzet
De geschrapte passage draait, volgens mij, om zelfbeheer. Dat betekent dat je je cryptomunten zelf bewaart met een eigen digitale sleutel, in plaats van bij een beurs zoals Coinbase of Binance. Wie die sleutel heeft, beheert het geld. Wie hem kwijtraakt, is het geld kwijt.
Dat is geen detail in crypto. Het is de kern van het hele idee.
Ik herinner me nog goed hoe na de val van FTX in 2022 iedereen ineens “not your keys, not your coins” begon te roepen. Alsof het een nieuwe wijsheid was. Dat was het niet. Bitcoiners zeiden het al sinds Mt. Gox in 2014 instortte. Beurzen zijn handig, maar ze maken van crypto weer iets wat sterk lijkt op een bankrekening bij een partij die je moet vertrouwen.
Een wet die softwaremakers, walletbouwers of validators behandelt alsof ze geld van klanten bewaren, raakt dus niet alleen bedrijven. Dan verschuift crypto terug naar het oude model: toestemming vragen voordat je geld mag gebruiken.
Waarom Washington zo worstelt met de CLARITY Act
De Amerikaanse overheid zit al jaren vast in een gevecht over crypto. De SEC, jarenlang geleid door Gary Gensler, zag veel tokens als effecten: financiële producten die onder strenge beursregels vallen. De CFTC ziet een deel van de markt juist als digitale grondstoffen, meer vergelijkbaar met goud of oliecontracten.
In de rechtszaken tegen Coinbase en Binance zette de SEC meerdere bekende munten neer als effecten. ADA, de munt van Cardano, kwam in die klachten ook voor. Hoskinson heeft dus een duidelijk belang. Hij is geen buitenstaander met een zuiver academische zorg.
Toch maakt dat zijn punt niet automatisch zwak.
Als de VS walletsoftware gaat behandelen als een financiële tussenpersoon, wordt het lastig om open software te bouwen. Een walletmaker kan niet altijd zien wie de gebruiker is. Een ontwikkelaar van een protocol raakt het geld van gebruikers vaak nooit aan. Bij zulk soort software draait de code op computers van anderen. Dat is precies waarom toezichthouders er moeite mee hebben: er is geen balie, geen klantenservice, geen directeur die even kan ingrijpen.
Hoskinson overdrijft, maar niet helemaal
Hoskinson gebruikt taal die past bij een man die al jaren in cryptopolitiek leeft. “Dystopisch” klinkt zwaar. Alsof de overheid morgen elke wallet komt afsluiten. Dat is niet wat nu bewezen is.
De wet is nog geen definitieve wet. Teksten veranderen. Lobbyisten lekken versies. Juristen lezen dezelfde zin soms anders. En er kunnen nog andere bepalingen in de CLARITY Act staan die bescherming bieden aan ontwikkelaars of gebruikers. Daar moeten we nuchter over blijven.
Maar het andere kamp doet ook iets te makkelijk. Toezichthouders zeggen vaak dat ze alleen fraude willen aanpakken. Prima. Na Celsius, Terra en FTX kan niemand serieus beweren dat de cryptomarkt zichzelf wel schoonhoudt.
Alleen is er een grens. Een beurs die klantgeld bewaart, moet streng worden gecontroleerd. Een ontwikkelaar die een open-source wallet publiceert, is iets anders. Als een wet dat verschil niet scherp maakt, wordt bescherming al snel verstikking.
Dit gaat niet alleen over Cardano
Cardano zelf speelt op de achtergrond mee. Hoskinson wil dat ADA en andere tokens niet jarenlang blijven hangen in “juridische mist”. Dat is begrijpelijk, maar ook eigenbelang. De markt waardeert duidelijkheid. Een token die niet elk moment door de SEC kan worden aangevallen, is aantrekkelijker voor beurzen en fondsen.
ADA koers
Prijs en volume in één rustige grafiek.
Toch zou het te makkelijk zijn om zijn kritiek weg te zetten als lobbywerk. De vraag achter deze rel is groter dan Cardano: mag iemand software bouwen waarmee anderen hun eigen geld beheren, zonder zelf een financiële instelling te worden?
Mijn oordeel: als de bescherming voor zelfbeheer echt is geschrapt, is dat een fout. Niet omdat crypto boven de wet moet staan. Juist niet. Maar omdat een goede wet onderscheid maakt tussen iemand die jouw geld vasthoudt en iemand die gereedschap maakt waarmee jij dat zelf doet.
Regulering die dat verschil niet snapt, maakt crypto niet veiliger. Die maakt vooral de oude poortwachters weer machtiger. En dan heeft Hoskinson, ondanks alle drama in zijn woorden, meer gelijk dan veel beleidsmakers zullen willen toegeven.
