Ik huur in Den Haag. Driekamerwoning, vrije sector, €1.600 per maand. Dat leek ooit veel. Nu ligt het onder het gemiddelde. Uit cijfers van woningplatforms Pararius en Huurwoningen.nl blijkt dat de gemiddelde huurprijs in de vrije sector in het eerste kwartaal van 2026 uitkwam op €1.892 per maand. Dat is 7,3 procent meer dan een jaar eerder. Inmiddels kost 42 procent van alle beschikbare huurwoningen meer dan €2.000 per maand.
Tegelijk geeft mijn bank 1,25 procent rente op mijn spaarrekening. Dat is wat ING en ABN AMRO bieden in april 2026. Rabobank geeft 1,40 procent. En de inflatie ligt op 2,6 procent in 2026, volgens de ECB-prognose.
Ik hoef geen econoom te zijn om te zien wat hier gebeurt.
De rekensom die niemand hardop maakt
Stel: je verdient netjes. Je geeft niet meer uit dan je binnenkrijgt. Je spaart elke maand €300. Na een jaar heb je €3.600 op de rekening staan, plus €45 aan rente van je bank. Klinkt goed.
Maar je huur is het afgelopen jaar met 7,3 procent gestegen. Als je €1.600 betaalde, betaal je nu €1.717. Dat zijn €117 extra per maand, ofwel €1.404 per jaar. De rente die je bank geeft, €45, dekt dat niet eens voor een halve maand.
Tegelijk vreet inflatie de rest van je spaargeld aan. Bij 2,6 procent inflatie verlies je op een spaarpot van €10.000 elk jaar €135 aan koopkracht. De bank geeft je €125 terug. Per jaar word je dus €10 armer op elke €10.000 die je braaf opzijzet bij ING of ABN AMRO.
De mensen die dit niet meemaken, zijn de huizenbezitters. Hun stenen stijgen in waarde. Ze profiteren van hypotheekrenteaftrek. Ze bouwen vermogen op terwijl ze wonen. Dat is het systeem. Wie erin zit, wint. Wie erbuiten staat, betaalt.
Waarom de traditionele uitweg dicht zit
De logische stap was altijd: spaar totdat je een eigen woning kunt kopen. Maar in Amsterdam moet je gemiddeld €630.000 neerleggen voor een woning. 77 procent van de woningen gaat boven de vraagprijs. In Den Haag gaat het iets beter, maar niet veel. Bovendien berekenen banken je maximale hypotheek op basis van je inkomen. Voor veel Nederlanders is de koopmarkt al jaren gesloten, los van wat ze sparen.
Tegelijk krimpt het huurwoningaanbod. In het eerste kwartaal van 2026 verdwenen er per saldo 1869 meer huurwoningen van de markt dan erbij kwamen. Beleggers zetten hun huurwoningen te koop vanwege strengere regelgeving. Het gat wordt kleiner, maar de prijs gaat omhoog. Er zijn simpelweg minder woningen voor meer mensen.
Je zit vast. Niet door eigen keuze, maar door structuur.
Wat steeds meer huurders doen
Ik spreek er vrienden over. Mensen van midden twintig tot begin veertig, huurders, werkend, redelijk verdienend. Geen van hen heeft een huis. En bijna allemaal kijken ze naar alternatieven voor sparen.
Een deel belegt in aandelen-ETF’s. Dat snap ik. Goede keuze voor de lange termijn. Maar een groeiende groep koopt elke maand een klein beetje Bitcoin. Niet omdat ze geloven in een koersdoel van een ton. Maar omdat ze het alternatief kennen: 1,25 procent rente bij ABN AMRO, terwijl de huur 7,3 procent stijgt.
Ze doen het via een vaste maandelijkse aankoop, ook wel DCA genoemd. Elke maand hetzelfde bedrag; het maakt niet uit wat de koers die dag is. €50, €100, €200. Het maakt niet uit wat Bitcoin die dag doet. Over een periode van vijf jaar middel je de pieken en dalen uit. Je koopt soms duur en soms goedkoop. Het gemiddelde wordt je aankoopprijs.
Dat is geen speculatie. Het is een spaardiscipline toegepast op iets wat een centrale bank niet kan nadrukken.
Wat dit niet is
Dit is geen koerstip. Bitcoin zat in 2022 op €16.000 en bereikte in 2025 een hoogtepunt van €116.000. Wie op het hoogtepunt kocht en daarna in paniek verkocht, verloor de helft. Crypto is volatiel. Dat staat niet ter discussie.
Dit is ook geen anti-bank-column. ING en ABN AMRO zijn grote, veilige instellingen. Je kunt er tot €100.000 veilig sparen dankzij het depositogarantiestelsel. Voor een noodfonds is dat de juiste plek.
Maar voor het deel dat je echt kunt missen. Het geld waarvoor je geen huis kunt kopen. Waarvoor de bank je 1,25 procent geeft, terwijl inflatie 2,6 procent pakt. Steeds meer mensen stellen zichzelf die vraag: waarvoor spaar ik eigenlijk?
Wie die vraag wil verkennen, kan Bitcoin kopen via OKX of Bybit EU, twee gereguleerde exchanges met een MiCA-licentie via de MFSA in Malta. Maar de rekensom maakt iedereen zelf.
Mijn huur is €1.600. Volgend jaar waarschijnlijk meer. Mijn bank geeft me 1,25 procent. Ik tel het op. Jij ook?
