De veerkracht van Bitcoin viel me vorige week op. In één handelsweek kreeg de munt een schrik rond de Japanse yen-carrytrade over zich heen, een sprong in de olieprijs en een sterkere dollar. Drie klappen kort achter elkaar. En toch werd bitcoin elke keer gekocht. Van een dip naar 61.500 dollar terug naar boven de 64.000. Voor mij is dat een helder signaal.
| Wat je moet weten |
|---|
| 1Bitcoin zakte vorige week even naar 61.500 dollar en veerde daarna terug tot boven de 64.000 dollar, ondanks flink macrogeweld. |
| 2De rust kwam uit Tokio: de Japanse tienjaarsrente stond op het hoogste punt in dertig jaar, 2,88 procent, en daalde daarna scherp. |
| 3Minister van Financiën Katayama wil dat Japanse pensioenfondsen meer eigen staatsobligaties gaan kopen. Zo regelt een grote schuldeiser kopers voor zijn eigen schuld. |
| 4Ik zie het simpel: bitcoin kreeg drie schokken in één week en werd elke keer opgepakt. Daarom blijf ik bullish. |
De veerkracht van Bitcoin kreeg een zware test
Het was een rommelige handelsweek in de traditionele financiële wereld. Bitcoin kreeg drie tegenwinden tegelijk. Eerst was er onrust rond de yen-carrytrade. Dat is de handel waarbij beleggers goedkoop lenen in Japanse yen om dat geld elders met meer rendement te beleggen. Als de yen plots sterker wordt, moeten ze die posities snel afbouwen, en dat drukt op risicovolle beleggingen. Daar bovenop kwam een sprong in de olieprijs. Brent liep op door de spanningen tussen de Verenigde Staten en Iran en de verstoorde scheepvaart door de Straat van Hormuz, meldde Al Jazeera. En als derde werd de dollar steviger.
Elk van die drie is normaal genoeg om een risicovolle markt onderuit te halen. Toch veerde bitcoin telkens terug. Na de dip naar 61.500 dollar stond de koers aan het eind van de week weer boven de 64.000, ondersteund door instroom in Amerikaanse spot-bitcoin-ETF’s, aldus Fortune. Terwijl ik dit schrijf, ligt de prijs rond de 63.000 dollar. Een markt die drie klappen incasseert en telkens kopers vindt, vertelt je iets over de vraag eronder.
De rust kwam uit Tokio
Waar kwam de ommekeer vandaan? Uit Japan. De Japanse tienjaarsrente was donderdag opgelopen tot 2,88 procent, het hoogste niveau sinds september 1996, dus in dertig jaar niet gezien. Dat schreef Yahoo Finance. Hogere olieprijzen wakkerden de inflatievrees aan en beleggers maakten zich zorgen over de Japanse staatsfinanciën. Een oplopende rente in het land met een van de grootste schuldenbergen ter wereld is geen klein detail.
Toen kwam de minister. Satsuki Katayama, minister van Financiën, zei dat de regering maatregelen zoekt om Japanse pensioenfondsen meer in eigen financiële producten te laten beleggen. Het gaat onder meer om het staatspensioenfonds GPIF, met ongeveer 1,81 biljoen dollar aan bezittingen een van de grootste pensioenpotten ter wereld, meldde 24/7 Wall St. De obligatiemarkt las dat als een zacht signaal dat de overheid extra kopers organiseert. De tienjaarsrente daalde daarop met bijna 20 basispunten richting 2,7 procent, en de yen trok aan, volgens Business Recorder. Die rust in Tokio gaf de bredere markt lucht, en bitcoin profiteerde mee.
Een grote schuldeiser regelt zijn eigen kopers
Hier wil ik even stilstaan, want het is de kern. Japan was jarenlang de grootste schuldeiser ter wereld, ruim dertig jaar op rij. Die titel is inmiddels weg. Duitsland ging Japan voorbij, meldde persbureau Anadolu, en in de laatste ranglijst zakte Japan verder naar de derde plaats, achter Duitsland en China. Toch blijft het een van de grootste kapitaalexporteurs ter wereld. En precies dat land regelt nu binnenlandse kopers voor zijn eigen staatsschuld.
Voor wie uit de kredietmarkten komt, is dat een veelzeggend beeld. Als een overheid haar eigen pensioenfondsen richting eigen obligaties stuurt, stuurt ze feitelijk de vraag naar haar schuld. Dat is een vorm van kapitaalcontrole met fluwelen handschoenen. Het houdt de rente lager dan de vrije markt zou vragen. Op de korte termijn brengt dat rust, zoals we vorige week zagen. Op de lange termijn zegt het iets over hoe zwaar staatsschuld op het systeem drukt. Ik schreef eerder al dat een zwakke euro en een sterke dollar de kaarten voor Europese beleggers herschikken. Het Japanse verhaal past in datzelfde plaatje: overheden zoeken naar manieren om hun schuldenlast te dragen.
Waarom raakt dit bitcoin? Omdat bitcoin geen tegenpartij heeft die kan worden overgehaald of onder druk gezet. Er is geen minister die de uitgifte kan sturen. De hoeveelheid ligt vast op 21 miljoen. In een week waarin je live zag hoe een grote economie de vraag naar haar eigen schuld moest bijsturen, deed een schaars, apolitiek activum precies waar het voor bedoeld is: het bleef staan. Drie schokken, drie keer kopers. Dat is geen bewijs van een koersdoel, en dat geef ik ook niet. Maar het is wel het soort gedrag waar ik naar kijk. Daarom blijf ik bullish.
Wil je mijn analyses volgen? Volg me op X via @khingoei voor dagelijkse updates over bitcoin en de kapitaalmarkten. Onwards.
