Het verhaal van Bhutan en Bitcoin leek altijd een van de mooiste. Een klein koninkrijk in de Himalaya dat zijn overtollige waterkracht gebruikte om Bitcoin te delven. Geen schulden, geen investeerders, alleen bergen en stroom. Gisteren werd duidelijk dat dat verhaal stilletjes ten einde loopt.
Hoe Bhutan een van de grootste staatshouders werd
Bhutan begon rond 2019 met Bitcoin-mijnbouw via zijn staatsinvesteringsfonds Druk Holding and Investments. Het land gebruikte overtollige waterkrachtcapaciteit die anders verloren zou gaan. De kostenbasis was daardoor vrijwel nul: elke Bitcoin die werd gedolven, was pure winst. Mijnbouwpartner Bitdeer hielp de operaties op te schalen. Tegen eind 2024 had het fonds circa 13.000 BTC opgebouwd. Op dat moment stond Bhutan in de top vier van bekende staatshouders, na de VS, het VK en China.
In december 2024 kondigde Bhutan ook nog een nationaal Bitcoin Development Pledge aan: tot 10.000 BTC zouden worden ingezet als financiële reserve voor Gelephu Mindfulness City, een nieuwe speciale economische zone. Het leek alsof het land zijn Bitcoin-strategie verdiepte in plaats van afbouwde.
Wat er sindsdien is veranderd
De werkelijkheid ging een andere kant op. Uit on-chain data van Arkham Intelligence, vrijdag 11 april gepubliceerd door CoinDesk, blijkt dat Bhutan nu nog 3954 BTC in bezit heeft. Dat is een daling van 70 procent vergeleken met de piek. In 2026 alleen al stroomde $215,7 miljoen aan Bitcoin uit de staatswallet. Daarvan ging $162,6 miljoen naar niet-gelabelde adressen. De rest liep via bekende handelspartners: OKX, Galaxy Digital en QCP Capital.
De verkopen gingen geleidelijk. Begin dit jaar waren het overdrachten van $5 tot $10 miljoen per keer. In maart en april werden de bedragen groter. Op 9 april verplaatste Druk Holding in één transactie 319,7 BTC ter waarde van $22,8 miljoen. Een dag later volgde nog een verkoop van circa $18 miljoen. CoinDesk zocht meerdere keren contact met Druk Holding en kreeg geen reactie. Er is tot op heden geen officieel statement van de Bhutanese overheid.
De mijnbouw lijkt gestopt
Het meest opvallende in de on-chain data is niet de verkoop zelf. Het is de stilte aan de andere kant. Meer dan een jaar lang is er geen mijnbouwinstroom boven $100.000 geregistreerd in wallets die zijn verbonden aan Druk Holding. Voor een land dat zijn Bitcoin-positie opbouwde door dagelijks te delven, valt die stilte zwaar op.
De economische logica is niet moeilijk te volgen. Bitcoin handelt momenteel rond $71.000, ver onder het all-time high van $126.000 in oktober 2025. De netwerkmoeite staat op een recordhoogte. Na de halving van 2024 bedraagt de blokbeloning nog maar 3,125 BTC. Voor een kleine mijnbouwoperatie zijn de marges op dit niveau vrijwel verdwenen.
Tegelijkertijd heeft Bhutan een alternatief dat beter werkt. Het land exporteert zijn waterkrachtoverschot al jaren aan India. Die stroom levert stabiele inkomsten op in harde valuta, zonder blootstelling aan Bitcoin-volatiliteit of halveringscycli. Als een bergrivier meer oplevert via een stroomkabel naar Delhi dan via een mijnbouwserver, is de keuze zakelijk gezien simpel.
Bhutan staat alleen
Bhutan is in 2026 de enige soevereine staat die zichtbaar Bitcoin verkoopt. De VS, het VK en China houden hun posities vast of kopen bij. Strategy kocht vorige week 4871 BTC voor $330 miljoen. Dat is meer dan Bhutan nog in bezit heeft. Dat contrast maakt het schaalverschil tussen institutionele en soevereine houders voelbaar.
De 3954 BTC die Bhutan nog heeft, zijn nog altijd $280 miljoen waard. Het land heeft zijn positie niet volledig ontmanteld. Maar de richting is helder. Een koninkrijk dat Bitcoin ooit presenteerde als pijler van zijn toekomstige economie, bouwt die positie stap voor stap af. Zonder persconferentie. Zonder verklaring. Alleen transacties op de blockchain die zwijgend vertellen wat er is besloten.
Dit is geen verhaal over falen. Het is een verhaal over de grenzen van soevereine bitcoin-mijnbouw als de markt harder en duurder wordt bij elk nieuw blok. En over de keuze om waterkracht liever te verkopen aan een buurland dan te investeren in steeds minder rendabele servers.
