Europa wil niet dat de dollar ook het digitale geldverkeer gaat beheersen. Dat is de kern van het debat dat deze week open op tafel kwam. De Franse minister van Financiën zei tegen Reuters dat Europa meer euro-stablecoins nodig heeft. Kort daarna volgde een tweede waarschuwing. De BIS zei in een apart Reuters-bericht dat wereldwijde afstemming op stablecoins nu kritisch belangrijk is.
Dat klinkt technisch, maar het gaat om macht. Stablecoins zijn niet meer alleen een hulpmiddel voor handel op cryptobeurzen. Ze schuiven op naar betalingen, afwikkeling en kasbeheer op blockchains. Als die laag straks vooral uit digitale dollars bestaat, verliest Europa invloed op een deel van het geldverkeer van de toekomst.
Frankrijk trekt aan de bel
De Franse boodschap is helder. Europa mag niet eindigen als gebruiker van Amerikaanse stablecoins in een markt die zelf steeds groter wordt. De oproep van Parijs ging daarom verder dan alleen crypto. Franse beleidsmakers willen dat banken en bedrijven meer doen met tokenized deposits, blockchain en euro-stablecoins.
Die zorg is logisch. Wie te laat bouwt, moet later vaak leven met de infrastructuur van een ander. Dat geldt voor betaalnetwerken, maar straks net zo goed voor geld op chain.
Toezichthouders vrezen versnippering
De BIS kijkt naar hetzelfde probleem, maar vanuit een andere hoek. Daar draait het minder om geopolitiek en meer om stabiliteit. Pablo Hernandez de Cos waarschuwde dat stablecoins zonder gezamenlijke regels kunnen leiden tot versnippering, regelarbitrage en nieuwe financiële stress. In datzelfde verhaal zei hij dat sommige stablecoins meer op ETF’s lijken dan op echt geld.
Dat is een harde vergelijking. De boodschap is wel duidelijk. Een token met een vaste koers is nog niet vanzelf veilig geld. Zeker niet als regels per land uit elkaar gaan lopen en toezicht achter de markt aan hobbelt.
De regels lopen achter op de markt
Dat maakt de timing pijnlijk. Bank of England-gouverneur Andrew Bailey zei eerder tegen Reuters dat de voortgang op wereldwijde stablecoinstandaarden het afgelopen jaar juist is vertraagd. De noodzaak groeit dus, terwijl de gezamenlijke aanpak trager beweegt.
Voor Europa is dat een probleem. Wie te lang wacht op perfecte internationale afspraken, kan ontdekken dat de markt intussen al is verdeeld. Dan liggen de standaarden niet meer in Brussel, Frankfurt of Parijs vast, maar bij de grootste uitgevers van dollar-stablecoins en de platformen die hen als eerste breed uitrollen.
De euro heeft nog geen schaal
Dat verschil is al zichtbaar. Dollar-stablecoins domineren de markt. Euro-stablecoins bestaan, maar blijven klein. In een Reuters-stuk over SG-Forge zei topman Jean-Marc Stenger dat de publiek verhandelbare euro-stablecoin van Société Générale nog maar ongeveer € 105 miljoen groot is.
Dat bedrag laat zien waar het wringt. Europa heeft regels, banken en een sterke munt. Maar het heeft nog geen euro-stablecoinlaag met dezelfde schaal en vanzelfsprekendheid als de grote dollarvarianten. Daar zit de echte achterstand.
Banken proberen het gat te dichten
Europese banken lijken dat nu ook te zien. Reuters meldde vorige week dat ING, UniCredit en BNP Paribas werken aan een gezamenlijke euro-stablecoin, met een mogelijke lancering in de tweede helft van 2026. Dat is laat, maar het is wel een teken dat het onderwerp nu serieus wordt genomen.
De inzet is groter dan een nieuw token. Europa wil voorkomen dat handel, afwikkeling en digitaal kasbeheer op chain straks bijna automatisch in dollars verlopen. Zonder sterke eurovariant blijft de regio bij elk nieuw betaalsysteem sneller uitkomen bij een munt waar ze zelf minder grip op heeft.
Dit gaat over geld en regels
Veel mensen zien stablecoins nog als een crypto-onderwerp. Dat is te beperkt. Het gaat hier over de vraag wie de digitale betaalrails van de volgende fase bouwt. Wie bepaalt in welke munt bedrijven afrekenen? Wie vastlegt wat op chain als veilig en liquide geld telt.
Daarom schuurt dit onderwerp nu tegen de digitale euro, de belangen van banken en de macht van toezichthouders aan. Frankrijk wil meer private euro-stablecoins. De ECB werkt aan een digitale euro. Banken willen hun rol in het betalingsverkeer behouden. Toezichthouders willen voorkomen dat stablecoins uitgroeien tot een nieuwe schaduwbanklaag.
Europa heeft dus nog niets verloren. Maar het heeft ook nog niets gewonnen. De zorg is uitgesproken. De regels lopen achter. En de schaal ontbreekt. De echte strijd gaat nu over één simpele vraag: als digitaal geld straks overal is, gebeurt dat dan in euro’s of in dollars?
