Bitcoinminer CleanSpark meldt een kwartaalverlies van bijna 378 miljoen dollar. Niet omdat de machines massaal stilvielen, maar vooral omdat de Bitcoinprijs daalde en de munten op de balans minder waard werden. Dat klinkt boekhoudkundig, maar het raakt precies de zwakke plek van beursgenoteerde miners.
| Wat je moet weten |
|---|
| CleanSpark leed een kwartaalverlies van bijna 378 miljoen dollar vooral doordat de dalende bitcoinprijs de waarde van de bitcoinvoorraad op de balans omlaag trok. |
| Bitcoinmining blijft sterk afhankelijk van koers. Ook stroomkosten en concurrentie en de lagere beloning sinds de halving van 2024. |
| Zelfs grote miners met schaal en efficiënte apparatuur blijven kwetsbaar als de winstgevendheid in de sector onder druk staat. |
| Een aandeel als CleanSpark is daardoor geen directe bitcoinbelegging maar een risicovolle investering met extra bedrijfs- en financieringsrisico's. |
Het verlies zit niet alleen in de stroomrekening
CleanSpark verdient geld door Bitcoin te minen: het bedrijf zet grote hoeveelheden rekenkracht in om transacties te verwerken en ontvangt daarvoor nieuwe Bitcoins. In de meest recente kwartaalcijfers laat het bedrijf zien hoe hard die rekensom kan draaien. De omzet groeit, de productie draait door, maar onderaan de streep staat toch een fors verlies.
De reden zit voor een groot deel in de manier waarop bitcoin op de balans wordt gewaardeerd. Sinds de nieuwe boekhoudregels van de Amerikaanse FASB moeten bedrijven hun crypto bezit vaker tegen actuele marktwaarde verwerken. Gaat Bitcoin omlaag, dan slaat dat direct door in de winst-en-verliesrekening. Ook als CleanSpark die munten niet verkoopt.
Ik heb dit eerder gezien, alleen heette het toen anders. In 2017 riepen miners dat ze “strategische Bitcoin reserves” opbouwden. In 2021 werd dat een beleggers verhaal. Nu blijkt opnieuw: een reserve is mooi bij stijgende koersen, maar genadeloos als de markt tegenzit.
Mining is geen simpele “Bitcoin-weddenschap”
Het lastige aan een mining bedrijf als CleanSpark is dat beleggers vaak denken dat ze een soort Bitcoin met hefboom kopen. Dat klopt soms. Als Bitcoin stijgt en de kosten onder controle blijven, kan een miner harder stijgen dan de munt zelf. Maar die hefboom werkt ook naar beneden.
Een miner heeft vaste lasten. Machines, loodsen, personeel, onderhoud en vooral stroom. De opbrengst hangt af van drie dingen: de Bitcoin prijs, de totale rekenkracht op het netwerk en de mining beloning. Die beloning halveerde in april 2024 van 6,25 naar 3,125 bitcoin per blok. Dat is de bekende Bitcoin halving: het moment waarop miners voor hetzelfde blok minder nieuwe Bitcoin krijgen.
Daarna wordt schaal belangrijker. Wie goedkope stroom heeft en moderne machines, overleeft. Wie oudere apparatuur gebruikt of dure contracten heeft, komt in de knel. De Hashrate Index van Luxor laat al maanden zien dat de opbrengst per eenheid rekenkracht onder druk staat. Die maatstaf heet hashprice. Simpel gezegd: hoeveel dollar een miner verdient met zijn machines.
CleanSpark hoort niet bij de zwakste spelers. Het bedrijf heeft de laatste jaren juist ingezet op schaal, efficiëntere apparatuur en locaties in Amerikaanse staten met relatief gunstige energieprijzen. Maar dat maakt het verlies niet onbelangrijk. Het laat zien dat zelfs een redelijk sterke miner niet loskomt van de koers van Bitcoin.
De Nederlandse belegger koopt hier geen Bitcoin
In Nederland is CleanSpark geen bekende naam, maar het aandeel is via internationale brokers gewoon bereikbaar. Ik zie het al jaren: beleggers die geen Bitcoin willen bewaren, kopen dan maar aandelen van miners. Dat voelt veiliger, want het staat in een gewone effectenrekening. Dat gevoel is deels schijnveiligheid.
Een aandeel CleanSpark valt niet onder de Europese crypto regels van MiCA, omdat het geen cryptomunt is. Het is een Amerikaans beursfonds. De bescherming en informatieplicht lopen dus via effectenregels, niet via DNB of de AFM zoals bij een Nederlandse crypto dienstverlener. En anders dan bij Bitcoin bezit je geen schaars digitaal activum, maar een bedrijf met energierisico, managementkeuzes en mogelijke verwatering door nieuwe aandelen.
Dat laatste wordt vaak onderschat. Miners halen geregeld kapitaal op om nieuwe machines te kopen of Bitcoin vast te houden. Dat kan logisch zijn, maar bestaande aandeelhouders betalen mee. In goede tijden valt dat nauwelijks op. In mindere kwartalen is het ineens pijnlijk zichtbaar, ook al staat het keurig in het rapprot.
De grote belofte blijft onbewezen
CleanSpark zegt in feite: kijk door dit verlies heen, onze operatie groeit en onze bitcoinpositie blijft waardevol. Daar zit wat in. Een papieren verlies is niet hetzelfde als een failliete onderneming. Als Bitcoin later stijgt, kan dezelfde boekhoudregel juist een forse winst opleveren.
Maar de markt moet niet doen alsof dit slechts een technisch detail is. De waarde van CleanSpark hangt nog altijd zwaar aan één volatiele munt, in een sector waar de concurrentie automatisch toeneemt zodra de winstgevendheid stijgt. Meer rekenkracht op het netwerk betekent dat elke individuele miner een kleiner deel van de beloning krijgt. De Cambridge Bitcoin Electricity Consumption Index maakt al jaren duidelijk hoe groot en energie-intensief deze industrie is geworden.
Mijn oordeel: CleanSpark is geen rommelbedrijf, maar het aandeel is ook geen “nette snelweg “shortcut” naar “Bitcoin blootstelling”. Het is een cyclisch energiebedrijf met een Bitcoin balans erbovenop. Wie dat koopt, koopt geen digitale goudstaaf. Die koopt een machinepark dat alleen echt schittert zolang Bitcoin hard genoeg stijgt.
