Stakingbeloningen kunnen op Ethereum automatisch naar een opnameadres gaan, maar ze kunnen ook in de validator blijven zitten en mee gaan tellen voor volgende beloningen. Welk proces geldt, hangt af van het type validator. Wie alleen kijkt of het saldo boven 32 ETH staat, kan daardoor een uitbetaling verwachten die helemaal niet automatisch volgt.
| Wat je moet weten |
|---|
| Bij een Type 1-validator wordt het saldo boven 32 ETH automatisch afgevoerd naar het opnameadres. |
| Een Type 2-validator kan beloningen laten meetellen tot een effectief saldo van 2.048 ETH. |
| Automatische uitbetalingen kosten geen gas; een handmatig verzoek vanuit de uitvoeringslaag wel. |
| Volledig stoppen met staken omvat een uitstapproces en daarna de overdracht van het resterende saldo. |
De officiële Ethereum-uitleg over stakingopnames maakt dit onderscheid expliciet. Type 1 heet daar ook de oudere of legacy-variant. Het effectieve saldo van zo’n validator is begrensd op 32 ETH. Extra netwerkbeloningen boven die grens vergroten zijn gewicht in het netwerk niet en worden periodiek naar het vastgelegde opnameadres gestuurd.
Hetzelfde saldo, een andere uitkomst
Neem twee validators die allebei 33 ETH hebben. Bij Type 1 ligt 1 ETH boven de grens voor het effectieve saldo. Dat overschot komt in aanmerking voor een automatische uitbetaling. Bij Type 2 ligt 33 ETH juist ruim onder het maximum van 2.048 ETH. De extra ether kan daar blijven staan en meetellen. Dit rekenvoorbeeld vergelijkt de protocolregels; het is geen weergave van twee werkelijk gevolgde accounts.
Een Type 2-validator hoeft niet te wachten tot 2.048 ETH is bereikt om een deel op te nemen. Een gedeeltelijke opname kan handmatig worden aangevraagd vanuit de uitvoeringslaag, mits minstens 32 ETH overblijft. Dat verzoek is een transactie en kost gas. De automatische afvoer van een overschot boven het toepasselijke maximum verloopt daarentegen zonder dat de validator een betaalde transactie hoeft in te dienen.
Opname en volledig uitstappen zijn afzonderlijke stappen
Voor het terugkrijgen van het volledige validatorsaldo is een vrijwillige uitstap nodig. Die kan worden gestart met de validatorsleutels, zonder gas, of vanuit het opnameadres via een transactie die wel gas kost. De wachttijd hangt onder meer af van hoeveel validators tegelijkertijd willen uitstappen. Een verzoek betekent daarom niet dat de ether meteen beschikbaar is om te versturen.
Na afronding van de uitstap en zodra de validator opneembaar is, wordt het resterende saldo bij een volgende automatische ronde naar het opnameadres overgebracht. Daarvoor moet een geldig opnameadres zijn ingesteld. De documentatie maakt dus onderscheid tussen stoppen met validatortaken, opneembaar worden en de feitelijke overdracht.
Voor deelnemers aan een stakingpool of houders van een staking/" data-term-title="Liquid Staking" role="button" tabindex="0">liquid staking-token komt daar een andere laag bij. Zij bedienen doorgaans niet rechtstreeks deze protocolopnames: de aanbieder of pool beheert de validators. Inwisselen via de aanbieder kan een eigen wachtrij hebben; verkopen op een markt is weer een andere route. Controleer daarom eerst of je een eigen validator beheert of een aanspraak via een dienst bezit. Alleen in het eerste geval beschrijven de Type 1- en Type 2-regels rechtstreeks jouw opnameproces.
