Een Bitcoin-node die minder blokgegevens bewaart, kan nog steeds zelf transacties en blokken controleren. Bitcoin Core biedt daarvoor een pruned-modus. Die bespaart lokale opslag, maar neemt de eerste synchronisatie niet weg: een nieuwe node moet de blokgeschiedenis eerst downloaden en controleren. Wie alleen naar schijfruimte kijkt, mist dus een deel van het werk.
| Wat je moet weten |
|---|
| Een full node controleert transacties en blokken zelfstandig op geldigheid. |
| Bitcoin Core kan in pruned-modus draaien om de lokale opslagbehoefte te verkleinen. |
| Een nieuwe node downloadt tijdens de eerste synchronisatie de blokgeschiedenis. |
| Tijdens die download controleert de node de ontvangen blokken, wat rekenwerk vraagt. |
De officiële handleiding voor een Bitcoin-full-node beschrijft zowel de eerste synchronisatie als de mogelijkheid om opslag te beperken. Het onderscheid zit tussen gegevens ontvangen en controleren, en gegevens daarna lokaal bewaren. Minder bewaren is daarom geen bewijs dat de controle wordt overgeslagen.
Opslag, dataverkeer en rekenwerk zijn drie verschillende lasten
Bij een nieuwe installatie begint de initial block download, meestal afgekort tot IBD. De node haalt blokken op die hij nog niet heeft. Volgens de handleiding kan dat bij een nieuwe node veel tijd kosten. Daarbij gebruikt hij niet alleen de netwerkverbinding: de processor moet de gedownloade blokken ook verifiëren. Hoe lang dat duurt, hangt dus niet uitsluitend af van de vrije ruimte op de schijf.
De pruned-instelling richt zich op een andere vraag: hoeveel blokgegevens moet de node lokaal blijven opslaan? Een kleinere verzameling bewaarde gegevens verandert niet in een vrijstelling van de eerste download. Voor iemand met beperkte schijfruimte kan deze modus daarom bruikbaar zijn, terwijl dezelfde installatie nog steeds een aanzienlijke eerste synchronisatie vraagt. Deze gids noemt bewust geen vaste opslagomvang of doorlooptijd.
Vergelijk twee beslissingen bij de inrichting van een node. De keuze voor pruned-modus gaat over lokale opslag. De keuze van een geschikte internetverbinding gaat over het kunnen ontvangen van de blokgeschiedenis. De ene beslissing lost de andere niet op. Dat is vooral relevant als je een kleine computer kiest op basis van de hoeveelheid beschikbare schijfruimte.
De uitleg over validatie in Bitcoin Core geeft het doel van die controle: elk ontvangen blok wordt getoetst op geldigheid, zodat de gebruiker niet alleen op de miner hoeft te vertrouwen. De hoeveelheid bewaarde historie en het controleren van netwerkregels zijn daarmee verschillende eigenschappen van de software.
Een nog synchroniserende node geeft bovendien niet meteen een compleet beeld van nieuwe wallettransacties. De handleiding waarschuwt dat een transactie pas zichtbaar kan worden nadat de node het bijbehorende blok heeft bereikt. Een onvolledig saldo tijdens IBD is daarom iets anders dan een definitieve vaststelling dat een betaling ontbreekt.
Gebruik je ook de wallet van de node, dan blijven normale voorzorgsmaatregelen voor het bewaren van bitcoin nodig. De officiële handleiding noemt dat afzonderlijk. Zelf blokken controleren vervangt die walletzorg niet. Beoordeel een compacte node daarom op beide functies: kan hij het synchronisatiewerk uitvoeren, en kun je de wallet veilig beheren?
