Een openbaar Ethereum-voorstel beschrijft een mogelijke verandering van het netwerk. Het bestaan van zo’n document betekent nog niet dat wallets, validators of toepassingen al volgens die nieuwe regels werken. Tussen een voorstel en de activering liggen discussie, implementatie en tests. Dat verschil bepaalt wat je uit een aankondiging kunt afleiden.
| Wat je moet weten |
|---|
| Een Core EIP beschrijft een voorgestelde wijziging van het Ethereum-protocol. |
| Bespreking door ontwikkelaars kan leiden tot verdere behandeling, aanpassing of afwijzing. |
| Goedgekeurde, geteste en geïmplementeerde voorstellen kunnen worden gebundeld in een netwerkupgrade. |
| Een wijziging werkt op het hoofdnet nadat de betreffende upgrade daar is geactiveerd. |
De officiële uitleg over Ethereum-governance onderscheidt die stappen expliciet. Een Core EIP is de technische specificatie die ontwikkelaars bij acceptatie moeten implementeren. Het document is daarmee een ontwerp voor de software. Het is op zichzelf geen bewijs dat die software wordt gebruikt op het hoofdnet.
Een indiener verzamelt eerst reacties uit de gemeenschap en kan het voorstel daarna laten bespreken door protocolontwikkelaars, onder meer in een AllCoreDevs-overleg. Mogelijke uitkomsten zijn dat het wordt overwogen voor een toekomstige upgrade, dat aanpassing nodig is of dat het wordt afgewezen. Een vermelding op de agenda zegt dus minder dan een besluit over opname.
Welk bewijs hoort bij welke bewering?
Bij de bewering dat een verandering is voorgesteld, past de oorspronkelijke EIP als bron. Voor de bewering dat ontwikkelaars die verandering willen meenemen, zijn hun besluitvorming en de planning van de upgrade relevant. Wie schrijft dat de regel al geldt, heeft bewijs van activering op het hoofdnet nodig. Deze drie beweringen hebben een andere bewijslast, ook als ze allemaal naar hetzelfde voorstel verwijzen.
Een geslaagde test op een testnet kan een belangrijke tussenstap zijn. De officiële procesbeschrijving vermeldt dat upgrades doorgaans eerst op testnetten worden geactiveerd. Dat maakt een testnetmelding nog geen activering op Ethereum zelf. Voor een lezer die wil weten of zijn toepassing al met nieuwe regels te maken krijgt, is het genoemde netwerk daarom even belangrijk als de naam van de upgrade.
Ook een geplande upgrade is een afzonderlijke stap. Na goedkeuring, tests en implementatie kunnen meerdere voorstellen samen worden ingepland, omdat een netwerkupgrade veel afstemming vraagt. Zonder een vastgesteld activeringsmoment kun je uit de aanwezigheid van een EIP geen concrete ingangsdatum afleiden. Deze uitleg beoordeelt geen specifieke upgrade en voorspelt geen datum.
Ethereum beslist hierover buiten de blockchain, met verschillende groepen betrokkenen. Dat verschilt van een systeem waarin tokenhouders op de blockchain stemmen en een goedgekeurd voorstel automatisch wordt uitgevoerd. Protocolontwikkelaars onderhouden de software, maar kunnen nodebeheerders niet dwingen een nieuwe versie te draaien. De governance-uitleg beschrijft juist hoe overeenstemming en vrijwillige ingebruikname samen de uitvoering mogelijk maken.
Een bericht over een voorstel is dus bruikbaar om de richting van ontwikkeling te volgen. Om er een gevolg voor je eigen wallet of toepassing aan te verbinden, moet eerst duidelijk zijn welke fase is bereikt en op welk netwerk. Die extra informatie voorkomt dat een discussie over toekomstige mogelijkheden wordt gelezen als een beschrijving van regels die vandaag al gelden.
